onomato artiestenarchief

kunstenaarsarchief?

Archief - de term roept beelden op van het 'stofarchief', grijze dossiers en archiefkasten.
Het idee van een kunstenaarsarchief, ontstaan ​​uit een groep kunstenaars rond onomato Verlag, gaat over de inrichting van een plek en vormen van een herinneringskunst en een open referentiecultuur. Er ontstond een spirituele ruimte, de sociale sculptuur van een open cultuur van traditie. Het cultiveren van de conversatie, lezingen en werkbesprekingen van kunstenaars, een langdurige zoektocht naar onderwerpen, waaronder collecties, verrijking van gevonden voorwerpen en referenties met mobiele elementen - dit zijn als het ware enkele vormen van een rariteitenkabinet van de geest en de kunst.

Ook reflecties van persoonlijkheden als Hannah Arendt, Walter Benjamin en Franz Kafka zijn fundamenteel. Reflecties op de vraag hoe, na de breuk en het verlies van betekenis van de canonieke tradities in de moderne tijd, de mogelijkheid van overdracht in een open vorm denkbaar is. In referentie, in herhaling, variatie en transformatie, in analoge ervaring in het netwerk van relaties tussen hedendaagse kunst, poëzie, filosofie en beeldende kunst, kan een nieuwe traditie ontstaan.
De vorm die van 1998 tot 2016 is gekweekt, heeft momenteel geen plaats, maar kan op elk moment weer tot leven worden gebracht.